.Iris ensata ‘Eileen’s Dream’ (Kosaciec mieczolistny)

To jedna z piękniejszych odmian japońskich. Kwiat wyjątkowo dekoracyjny intensywnie fioletowy, pełny, duży dochodzi do 22 cm średnicy. Liczba płatków 9-12. Liście  mają zielony kolor. Odmiana osiąga maksymalnie wysokość 90 centymetrów. Jest łatwy w uprawie, najlepiej rośnie w glebie lekko kwaśnej, bogatej w składniki odżywcze, wzbogaconej obornikiem lub kompostem. W pełni mrozoodporny. Nadaje się na kwiat cięty. Doniczka p13.

Iris ensata (Kosaciec mieczolistny) należy do grupy kosaćcy japońskich (Iris japonesa), który może określać zarówno Kosaćća mieczolistnego (Iris ensata), dawniej spotykany pod nazwą (iris kaempferi) lub Kosaćca japońskiego (Iris Japonica)- który w naszych warunkach nie zimuje, potrzebuje zdecydowanie cieplejszego klimatu. Pochodzi z rejonów Azji Południowo-Wschodniej, potrzebuje strefy przynajmniej 7. Od niepamiętnych czasów Iris ensata uprawiany był w Chinach, Korei i Japonii. Japończycy wyhodowali już sporą ilość odmian zanim Europa dowiedziała się, że coś takiego istnieje. Często w Japonii roślina uprawiana w zbiornikach wodnych, u nas bylinę można uprawiać w zbiornikach wodnym w okresie wegetacji, natomiast na okres zimowy należy przenieść ją w suche miejsce. Od rozpoczęcia okresu wegetacji należy dużo podlewać, albo umieścić ją na brzegu, lub przy brzegu oczka wodnego, w wodzie najlepiej w donicy. W wodzie robimy to najlepiej w pojemnikach z dość dużymi otworami również bocznymi. Po kwitnieniu, które występuje u tego gatunku między czerwcem/lipcem osuszamy roślinkę, tak by na okres zimowy była gleba stosunkowo sucha. Jest to grupa Irisów najpóźniej kwitnących. Nadaje się na rabaty bylinowe, oczka wodne, do stref bagiennych (błotnych), czy też na nabrzeża. Jest to roślina kłączowa, ma grube pełzające kłącza. Charakterystyczną cechą tego gatunku jest fakt, że może być nie tylko na stanowisku słonecznym, ale również w półcieniu. W półcieniu może urosnąć trochę wyższy i dłużej kwitnąć, ale ciutek mniej obficie. Słabo podlewane mogą mieć dużo mniejsze kwiaty. Cechą wartą uwagi jest również bardzo duży kwiatostan, osiągający nawet do 22 cm średnicy, jest spłaszczony, sprawia wrażenie delikatnego, aksamitnego. Odmiany mogą być w odcieniach niebieskiego, fioletowego, różowego, czerwonego i bieli. Pięknie zaczynają kwitnąć po okresie adaptacji w nowym miejscu, czyli w 2-3 roku. Pędy w zależności od odmiany mogą osiągnąć nawet do 110cm wysokości. Roślina długo może pozostać w jednym miejscu, gdy kępa zrobi się duża i zauważycie, że słabiej kwitnie należy ją wykopać i podzielić karpę. Nie sadzimy byliny w tym samym miejscu, albo zmieniamy podłoże. Przyrost rośliny w porównaniu do innych grup Irisów dość powolny. Liście są szerokie, bardzo długi, przypominający miecze, kwiaty umieszczone są mniej więcej na wysokości kończącego się liścia. Bylina zawiązuje nasiona, uzyskamy z pewnością duże zróżnicowanie, gdyż odmiany nie powtarza cech matecznych. Zazwyczaj mimo dużych różnic między siewkami mało kiedy znajdziemy coś wartego uwagi. Ten gatunek jest bardzo odporny na szkodniki, choroby i jelenie.